позоримый
Partizip Passiv Präsens von позо́рить
- 1.
entehrt, beschämt
Позоримый политик был вынужден уйти в отставку.
Der entehrte Politiker war gezwungen zurückzutreten.
Beispiele
Позоримый всеми человек чувствовал себя одиноким.
Der von allen entehrte Mann fühlte sich einsam.
Постоянно позоримый начальником сотрудник решил уйти.
Der Mitarbeiter, der von seinem Vorgesetzten ständig gedemütigt wurde, beschloss zu kündigen.
Позоримый в прессе политик пытался оправдаться.
Der in der Presse diskreditierte Politiker versuchte, sich zu rechtfertigen.
Deklination
| позорим- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ый позоримый | -ая позоримая | -ое позоримое | -ые позоримые |
| Gen.Genitiv | -ого позоримого | -ой позоримой | -ого позоримого | -ых позоримых |
| Dat.Dativ | -ому позоримому | -ой позоримой | -ому позоримому | -ым позоримым |
| Akk.Akkusativ | -ого -ый позоримого позоримый | -ую позоримую | -ое позоримое | -ых -ые позоримых позоримые |
| Inst.Instrumental | -ым позоримым | -ой -ою позоримой позоримою | -ым позоримым | -ыми позоримыми |
| Präp.Präpositiv | -ом позоримом | -ой позоримой | -ом позоримом | -ых позоримых |
Kurzformen
| m | позорим |
|---|---|
| f | позорима |
| n | позоримо |
| pl | позоримы |



















