остервене́ть
Verb, vollendet
Sehr selten genutztes Wort (Top 60,000)
wütend werden, rasend werden, in Raserei geraten
Beispiel:От обиды он остервенел.
Er wurde vor Kränkung wütend.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | остервене́ю |
| ты | - | остервене́ешь |
| он/она́/оно́ | - | остервене́ет |
| мы | - | остервене́ем |
| вы | - | остервене́ете |
| они́ | - | остервене́ют |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | остервене́й |
| вы | остервене́йте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | остервене́л |
| weiblich | остервене́ла |
| sächlich | остервене́ло |
| plural | остервене́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | wütend, rasend, tollwütig | |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | остервене́в остервеневши | beim machen (Vergangenheit) |























