орва́ть
- 1.
abreißen
Он орвал страницу из тетради.
He tore a page out of the notebook.
- 2.
pflücken
Она орвала цветок с куста.
She picked a flower from the bush.
- 3.
ergattern/schnappen
Команда орвала победу в конце матча.
The team snatched victory at the end of the match.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | орву́ |
| ты | - | орвёшь |
| он/она́/оно́ | - | орвёт |
| мы | - | орвём |
| вы | - | орвёте |
| они́ | - | орву́т |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | орви́ |
| вы | орви́те |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | орва́л |
| weiblich | орва́ла |
| sächlich | орва́ло |
| plural | орва́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | орва́вший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | орва́нный | etwas das gemacht wurde |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | орва́в | beim machen (Vergangenheit) |
PräfixgruppePRO
| Verb | Präfix | Bedeutung |
|---|---|---|
| орва́ть | - | abreißen; pflücken; ergattern/schnappen |
| взорва́ть | вз- | in die Luft sprengen; empören; aus der Fassung bringen; sich durchpflügen |
| изорва́ть | из- | zerreissen |
| надорва́ть | над- | leicht anreißen; überanstrengen |
Siehe abgeleitete Verbgruppen: взорва́ть, изорва́ть, надорва́ть, разорва́ть
GesperrtVerbgruppen freischalten



















