оприхо́довать
- 1.
als Eingang buchen; inventarisieren
Товар оприходовали на склад в тот же день. - The goods were entered into stock the same day. - 2.
einstecken; veruntreuen
Часть денег он просто оприходовал. - He simply pocketed part of the money.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | оприходу́ю |
| ты | - | оприхо́дуешь |
| он/она́/оно́ | - | оприхо́дует |
| мы | - | оприхо́дуем |
| вы | - | оприхо́дуете |
| они́ | - | оприхо́дуют |
Achtung: Betonungswechsel.
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | оприходу́й |
| вы | оприходу́йте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | оприходо́вал |
| weiblich | оприходо́вала |
| sächlich | оприходо́вало |
| plural | оприходо́вали |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | оприходова́вший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | оприходо́ванный | etwas das gemacht wurde |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | оприходова́в | beim machen (Vergangenheit) |
























