ополоу́мевший
Partizip Aktiv Vergangenheit von ополоу́меть
verrückt, wahnsinnig, irrsinnig, von Sinnen
Beispiel:Он выглядел совершенно ополоу́мевшим.
Er sah völlig verrückt aus.
Deklination
| ополоу́мевш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий ополоу́мевший | -ая ополоу́мевшая | -ее ополоу́мевшее | -ие ополоу́мевшие |
| Gen.Genitiv | -его ополоу́мевшего | -ей ополоу́мевшей | -его ополоу́мевшего | -их ополоу́мевших |
| Dat.Dativ | -ему ополоу́мевшему | -ей ополоу́мевшей | -ему ополоу́мевшему | -им ополоу́мевшим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий ополоу́мевшего ополоу́мевший | -ую ополоу́мевшую | -ее ополоу́мевшее | -их -ие ополоу́мевших ополоу́мевшие |
| Inst.Instrumental | -им ополоу́мевшим | -ей -ею ополоу́мевшей ополоу́мевшею | -им ополоу́мевшим | -ими ополоу́мевшими |
| Präp.Präpositiv | -ем ополоу́мевшем | -ей ополоу́мевшей | -ем ополоу́мевшем | -их ополоу́мевших |























