озагла́вить
beuteln
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | озагла́влю |
| ты | - | озагла́вишь |
| он/она́/оно́ | - | озагла́вит |
| мы | - | озагла́вим |
| вы | - | озагла́вите |
| они́ | - | озагла́вят |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | озагла́вь |
| вы | озагла́вьте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | озагла́вил |
| weiblich | озагла́вила |
| sächlich | озагла́вило |
| plural | озагла́вили |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | der betitelt hat, der überschrieben hat, der benannt hat, betitelnd, benennend | |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | betitelt, überschrieben | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | озагла́вив озаглавивши | beim machen (Vergangenheit) |























