- 1.
sich belauben; Blätter treiben
К маю деревья объёмлили. - By May the trees had leafed out. - 2.
umfangen, umhüllen
Туман объёмлил долину. - Mist enfolded the valley.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | объе́млю |
| ты | - | объе́мишь |
| он/она́/оно́ | - | объе́мит |
| мы | - | объе́млим |
| вы | - | объе́мите |
| они́ | - | объе́млят |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | объе́мли |
| вы | объе́млите |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | объе́млил |
| weiblich | объе́млила |
| sächlich | объе́млило |
| plural | объе́млили |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | объе́мливший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | объе́мленный | etwas das gemacht wurde |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | объе́млив | beim machen (Vergangenheit) |
























