обольсти́ть
- 1.
verführen, verführen
Он пытался обольстить её красивыми словами. - He tried to seduce her with beautiful words. - 2.
bezaubern, betören
Его улыбка может обольстить кого угодно. - His smile can charm anyone.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | обольщу́ |
| ты | - | обольсти́шь |
| он/она́/оно́ | - | обольсти́т |
| мы | - | обольсти́м |
| вы | - | обольсти́те |
| они́ | - | обольстя́т |
Achtung: Betonungswechsel.
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | обольсти́ |
| вы | обольсти́те |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | обольсти́л |
| weiblich | обольсти́ла |
| sächlich | обольсти́ло |
| plural | обольсти́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | обольсти́вший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | обольщённый | etwas das gemacht wurde |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | обольсти́в | beim machen (Vergangenheit) |
























