обезору́жить
- 1.
entwaffnen
Beispiele
Полиция быстро обезоружила преступника на месте.
Die Polizei entwaffnete den Verbrecher noch am Tatort schnell.
Её искренняя улыбка обезоружила даже строгого начальника.
Ihr aufrichtiges Lächeln entwaffnete sogar den strengen Chef.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | обезору́жу |
| ты | - | обезору́жишь |
| он/она́/оно́ | - | обезору́жит |
| мы | - | обезору́жим |
| вы | - | обезору́жите |
| они́ | - | обезору́жат |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | обезору́жь |
| вы | обезору́жьте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | обезору́жил |
| weiblich | обезору́жила |
| sächlich | обезору́жило |
| plural | обезору́жили |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | entwaffnend, entwaffnet | |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | entwaffnet | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | обезору́жив обезоруживши | beim machen (Vergangenheit) |
Wortfamilieобезору́житьPRO
- обезору́житьentwaffnen
- обезору́живатьentwaffnen



















