оббежа́ть
- 1.
umlaufen; rundherumlaufen
Он быстро оббежал дом. - He quickly ran around the house. - 2.
schnell ablaufen; rasch besuchen
Она оббежала все магазины в районе. - She ran through all the shops in the area.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | оббегу́ |
| ты | - | оббежи́шь |
| он/она́/оно́ | - | оббежи́т |
| мы | - | оббежи́м |
| вы | - | оббежи́те |
| они́ | - | оббегу́т |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | оббеги́ |
| вы | оббеги́те |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | оббежа́л |
| weiblich | оббежа́ла |
| sächlich | оббежа́ло |
| plural | оббежа́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | оббежа́вший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | оббежа́в | beim machen (Vergangenheit) |
























