ма́нта
Nomen, weiblich, unbelebt, zählbar
oft genutzt- 1.
Manta(rochen)
В океане мы увидели огромную манту. - In the ocean we saw a huge manta ray.
Deklination
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nom.nominative | ма́нта | ма́нты |
| gen.genitive | ма́нты | мант |
| dat.dative | ма́нте | ма́нтам |
| acc.accusative | ма́нту | ма́нты |
| inst.instrumental | ма́нтой | ма́нтами |
| prep.prepositional | ма́нте | ма́нтах |
























