изъя́вший
Partizip Aktiv Vergangenheit von изъя́ть
der beschlagnahmt hat, der entzogen hat, der entfernt hat
Изъявший улики детектив представил их суду.
Der Detektiv, der die Beweismittel beschlagnahmt hatte, legte sie dem Gericht vor.
Deklination
| изъя́вш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий изъя́вший | -ая изъя́вшая | -ее изъя́вшее | -ие изъя́вшие |
| Gen.Genitiv | -его изъя́вшего | -ей изъя́вшей | -его изъя́вшего | -их изъя́вших |
| Dat.Dativ | -ему изъя́вшему | -ей изъя́вшей | -ему изъя́вшему | -им изъя́вшим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий изъя́вшего изъя́вший | -ую изъя́вшую | -ее изъя́вшее | -их -ие изъя́вших изъя́вшие |
| Inst.Instrumental | -им изъя́вшим | -ей -ею изъя́вшей изъя́вшею | -им изъя́вшим | -ими изъя́вшими |
| Präp.Präpositiv | -ем изъя́вшем | -ей изъя́вшей | -ем изъя́вшем | -их изъя́вших |























