запаркова́ть
- 1.
parken
Он запарковал машину у дома. - He parked the car by the house.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | запарку́ю |
| ты | - | запарку́ешь |
| он/она́/оно́ | - | запарку́ет |
| мы | - | запарку́ем |
| вы | - | запарку́ете |
| они́ | - | запарку́ют |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | запарку́й |
| вы | запарку́йте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | запаркова́л |
| weiblich | запаркова́ла |
| sächlich | запаркова́ло |
| plural | запаркова́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | запаркова́вший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | запарко́ванный | etwas das gemacht wurde |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | запаркова́в | beim machen (Vergangenheit) |
























