заглоти́ть
- 1.
schlucken, hinunterschlucken, verschlingen
Beispiel:Он быстро заглотил кусок мяса.
Er schluckte schnell das Stück Fleisch hinunter.
- 2.
verschlingen, verschlucken
Beispiel:Волны заглотили маленькую лодку.
Die Wellen verschluckten das kleine Boot.
- 3.
abwürgen (Motor), ausgehen (Motor)
Beispiel:Двигатель внезапно заглотил.
Der Motor würgte plötzlich ab.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | заглочу́ |
| ты | - | загло́тишь |
| он/она́/оно́ | - | загло́тит |
| мы | - | загло́тим |
| вы | - | загло́тите |
| они́ | - | загло́тят |
Achtung: Betonungswechsel.
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | заглоти́ |
| вы | заглоти́те |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | заглоти́л |
| weiblich | заглоти́ла |
| sächlich | заглоти́ло |
| plural | заглоти́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | der geschluckt hat, der verschlungen hat, der geschluckt wurde (if passive sense implied from context) | |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | verschluckt, verschlungen | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | заглотив заглотивши | beim machen (Vergangenheit) |
Bearbeitungen
Lisa hat Imperativ vor 6 Jahren bearbeitet.
Lisa hat Imperativ vor 6 Jahren bearbeitet.
Lisa hat Vergangenheitsformen und Imperativ vor 6 Jahren bearbeitet.
Lisa hat Vergangenheitsformen und Imperativ vor 6 Jahren bearbeitet.























