вы́кувырнувший
Partizip Aktiv Vergangenheit von вы́кувырнуть
der herausgelöst hat, der herausgeholt hat, der herausgezogen hat
Человек, выкувырнувший пробку из бутылки.
Die Person, die den Korken aus der Flasche herausgelöst hat.
Deklination
| вы́кувырнувш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий вы́кувырнувший | -ая вы́кувырнувшая | -ее вы́кувырнувшее | -ие вы́кувырнувшие |
| Gen.Genitiv | -его вы́кувырнувшего | -ей вы́кувырнувшей | -его вы́кувырнувшего | -их вы́кувырнувших |
| Dat.Dativ | -ему вы́кувырнувшему | -ей вы́кувырнувшей | -ему вы́кувырнувшему | -им вы́кувырнувшим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий вы́кувырнувшего вы́кувырнувший | -ую вы́кувырнувшую | -ее вы́кувырнувшее | -их -ие вы́кувырнувших вы́кувырнувшие |
| Inst.Instrumental | -им вы́кувырнувшим | -ей -ею вы́кувырнувшей вы́кувырнувшею | -им вы́кувырнувшим | -ими вы́кувырнувшими |
| Präp.Präpositiv | -ем вы́кувырнувшем | -ей вы́кувырнувшей | -ем вы́кувырнувшем | -их вы́кувырнувших |























