вы́жегший
Partizip Aktiv Vergangenheit von вы́жечь
ausgebrannt habend, verkohlt habend, eingebrannt habend
Солнце, вы́жегшее траву, оставило землю сухой.
Die Sonne, die das Gras verbrannt hatte, ließ die Erde trocken zurück.
Deklination
| вы́жегш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий вы́жегший | -ая вы́жегшая | -ее вы́жегшее | -ие вы́жегшие |
| Gen.Genitiv | -его вы́жегшего | -ей вы́жегшей | -его вы́жегшего | -их вы́жегших |
| Dat.Dativ | -ему вы́жегшему | -ей вы́жегшей | -ему вы́жегшему | -им вы́жегшим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий вы́жегшего вы́жегший | -ую вы́жегшую | -ее вы́жегшее | -их -ие вы́жегших вы́жегшие |
| Inst.Instrumental | -им вы́жегшим | -ей -ею вы́жегшей вы́жегшею | -им вы́жегшим | -ими вы́жегшими |
| Präp.Präpositiv | -ем вы́жегшем | -ей вы́жегшей | -ем вы́жегшем | -их вы́жегших |























