выпу́чиватьвы́пучить
Unvollendet выпу́чивать (anhaltend oder wiederholt)
Vollendet вы́пучить (abgeschlossen oder einmalig)
Selten genutztes Wort (Top 10,000)
- 1.
die Augen aufreißen, die Augen hervorquellen lassen(выпу́чивать)
Beispiel:Она от испуга выпучила глаза.
Sie riss vor Schreck die Augen auf.
- 2.
die Augen aufreißen(вы́пучить)
Vergangenheit
| unvollendet | vollendet | |
|---|---|---|
| männlich | выпу́чивал | вы́пучил |
| weiblich | выпу́чивала | вы́пучила |
| sächlich | выпу́чивало | вы́пучило |
| plural | выпу́чивали | вы́пучили |
Präsens
| unvollendet | |
|---|---|
| я | выпу́чиваю |
| ты | выпу́чиваешь |
| он/она́/оно́ | выпу́чивает |
| мы | выпу́чиваем |
| вы | выпу́чиваете |
| они́ | выпу́чивают |
Futur
| unvollendet | vollendet | |
|---|---|---|
| я | бу́ду выпу́чивать | вы́пучу |
| ты | бу́дешь выпу́чивать | вы́пучишь |
| он/она́/оно́ | бу́дет выпу́чивать | вы́пучит |
| мы | бу́дем выпу́чивать | вы́пучим |
| вы | бу́дете выпу́чивать | вы́пучите |
| они́ | бу́дут выпу́чивать | вы́пучат |
Imperative
| unvollendet | vollendet | |
|---|---|---|
| ты | выпу́чивай! | вы́пучи! |
| вы | выпу́чивайте! | вы́пучьте! |
Partizipien
| Aktiv Präsens | выпу́чивающий | etwas machend | |
|---|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | выпу́чивавший | вы́пучивший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | выпу́чиваемый | etwas das gemacht wird | |
| Passiv Vergangenheit | вы́пученный | ||
| Adverbial Präsens | выпу́чивая | beim machen (Präsens) | |
| Adverbial Vergangenheit | выпу́чивав выпу́чивавши | вы́пучив выпучивши | beim machen (Vergangenheit) |
Andere Quellen (auto generiert)
выпу́чивать:
Wiktionary
PONS
Leo
bab.la
Reverso
вы́пучить:
Wiktionary
PONS
Leo
bab.la
Reverso


















