вознаме́риться
- 1.
beabsichtigen, sich entschließen, vorhaben
Он вознамерился уехать за границу.
Er beabsichtigte, ins Ausland zu gehen.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | вознаме́рюсь |
| ты | - | вознаме́ришься |
| он/она́/оно́ | - | вознаме́рится |
| мы | - | вознаме́римся |
| вы | - | вознаме́ритесь |
| они́ | - | вознаме́рятся |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | вознаме́рься |
| вы | вознаме́рьтесь |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | вознаме́рился |
| weiblich | вознаме́рилась |
| sächlich | вознаме́рилось |
| plural | вознаме́рились |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | der beabsichtigte, der sich vorgenommen hatte, entschlossen | |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | вознаме́рившись вознаме́рясь | beim machen (Vergangenheit) |
PräfixgruppePRO
(Abgeleitet von ме́рить.)
| Verb | Präfix | Bedeutung |
|---|---|---|
| ме́риться | - | sich messen lassen; sich messen |
| наме́риться | на- | beabsichtigen; sich entschließen |
GesperrtVerbgruppen freischalten
Bearbeitungen
Lisa hat Übersetzung vor 6 Jahren bearbeitet.



















