возмуща́ть
- 1.
empören
Beispiele
Мздоимство чиновников возмущало простых людей.
Die Bestechlichkeit der Beamten empörte die einfachen Leute.
Продажность чиновников возмущает простых людей.
Die Käuflichkeit der Beamten empört die einfachen Leute.
Его безнравственность возмущала всех соседей.
Seine Sittenlosigkeit empörte alle Nachbarn.
Бесправное положение крестьян возмущало многих писателей.
Die rechtlose Lage der Bauern empörte viele Schriftsteller.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | возмуща́ю | бу́ду возмуща́ть |
| ты | возмуща́ешь | бу́дешь возмуща́ть |
| он/она́/оно́ | возмуща́ет | бу́дет возмуща́ть |
| мы | возмуща́ем | бу́дем возмуща́ть |
| вы | возмуща́ете | бу́дете возмуща́ть |
| они́ | возмуща́ют | бу́дут возмуща́ть |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | возмуща́й |
| вы | возмуща́йте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | возмуща́л |
| weiblich | возмуща́ла |
| sächlich | возмуща́ло |
| plural | возмуща́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | Empörend, entrüstend, skandalös | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | empörend, entrüstend, Aufsehen erregend | |
| Passiv Präsens | gestört, erregt, beunruhigt | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | возмуща́я | beim machen (Präsens) |
| Adverbial Vergangenheit | возмущав возмущавши | beim machen (Vergangenheit) |
Wortfamilieвозмуща́тьPRO
- возмуща́тьempören
- возмуще́нноempört



















