влепля́вший
PartizipPartizip Aktiv Vergangenheit von влепля́ть
- 1.
der/die/das einklebte, der/die/das einbettete
Влеплявший в сознание образ оставался с ним надолго.
Das Bild, das sich in sein Bewusstsein einbettete, blieb ihm lange erhalten.
Deklination
| влепля́вш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ий влепля́вший | -ая влепля́вшая | -ее влепля́вшее | -ие влепля́вшие |
| Gen.Genitive | -его влепля́вшего | -ей влепля́вшей | -его влепля́вшего | -их влепля́вших |
| Dat.Dative | -ему влепля́вшему | -ей влепля́вшей | -ему влепля́вшему | -им влепля́вшим |
| Acc.Accusative | -его -ий влепля́вшего влепля́вший | -ую влепля́вшую | -ее влепля́вшее | -их -ие влепля́вших влепля́вшие |
| Inst.Instrumental | -им влепля́вшим | -ей -ею влепля́вшей влепля́вшею | -им влепля́вшим | -ими влепля́вшими |
| Prep.Prepositional | -ем влепля́вшем | -ей влепля́вшей | -ем влепля́вшем | -их влепля́вших |
Kurzformen
-Wortfamilieвлепля́тьPRO
- влепля́тьeine Ohrfeige geben; einkleben
- залепля́тьverschmieren
- облепля́тьanhaften; umschwirren; vollkleben
- прилепля́тьankleben
GesperrtWortfamilien freischalten



















