соврати́ть
- 1.
verführen
Он пытался совратить молодую девушку. - He tried to seduce the young girl. - 2.
zu etwas Schlechtem verleiten
Плохая компания может совратить подростка. - Bad company can lead a teenager astray.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | совращу́ |
| ты | - | соврати́шь |
| он/она́/оно́ | - | соврати́т |
| мы | - | соврати́м |
| вы | - | соврати́те |
| они́ | - | совратя́т |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | соврати́ |
| вы | соврати́те |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | соврати́л |
| weiblich | соврати́ла |
| sächlich | соврати́ло |
| plural | соврати́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | соврати́вший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | совращённый | etwas das gemacht wurde |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | соврати́в | beim machen (Vergangenheit) |
























