ру́хнувший
PartizipPartizip Aktiv Vergangenheit von ру́хнуть
- 1.
zusammengebrochen, gestürzt, gefallen, abgestürzt
Рухнувший мост перекрыл дорогу.
Die zusammengebrochene Brücke blockierte die Straße.
Beispiele
Люди осматривали рухнувшее здание после землетрясения.
Nach dem Erdbeben besichtigten die Menschen das eingestürzte Gebäude.
Deklination
| ру́хнувш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ий ру́хнувший | -ая ру́хнувшая | -ее ру́хнувшее | -ие ру́хнувшие |
| Gen.Genitive | -его ру́хнувшего | -ей ру́хнувшей | -его ру́хнувшего | -их ру́хнувших |
| Dat.Dative | -ему ру́хнувшему | -ей ру́хнувшей | -ему ру́хнувшему | -им ру́хнувшим |
| Acc.Accusative | -его -ий ру́хнувшего ру́хнувший | -ую ру́хнувшую | -ее ру́хнувшее | -их -ие ру́хнувших ру́хнувшие |
| Inst.Instrumental | -им ру́хнувшим | -ей -ею ру́хнувшей ру́хнувшею | -им ру́хнувшим | -ими ру́хнувшими |
| Prep.Prepositional | -ем ру́хнувшем | -ей ру́хнувшей | -ем ру́хнувшем | -их ру́хнувших |



















