рукоприкла́дствовать
Verb, unvollendet
Sehr selten genutztes Wort (Top 60,000)
physische Gewalt anwenden, Hand anlegen, zuschlagen
Он начал рукоприкладствовать после того, как выпил.
Er begann, physische Gewalt anzuwenden, nachdem er getrunken hatte.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | рукоприкла́дствую | бу́ду рукоприкла́дствовать |
| ты | рукоприкла́дствуешь | бу́дешь рукоприкла́дствовать |
| он/она́/оно́ | рукоприкла́дствует | бу́дет рукоприкла́дствовать |
| мы | рукоприкла́дствуем | бу́дем рукоприкла́дствовать |
| вы | рукоприкла́дствуете | бу́дете рукоприкла́дствовать |
| они́ | рукоприкла́дствуют | бу́дут рукоприкла́дствовать |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | рукоприкла́дствуй |
| вы | рукоприкла́дствуйте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | рукоприкла́дствовал |
| weiblich | рукоприкла́дствовала |
| sächlich | рукоприкла́дствовало |
| plural | рукоприкла́дствовали |
Partizipien
| Aktiv Präsens | gewalttätig, handgreiflich, tätlich | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | gewalttätig (gewesen), der tätlich war, der Handgreiflichkeiten begangen hat | |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | рукоприкла́дствуя | beim machen (Präsens) |
| Adverbial Vergangenheit | рукоприкладствовавши | beim machen (Vergangenheit) |























