посрыва́ть
- 1.
nach und nach abreißen
Он посрывал листья с веток. - He pulled the leaves off the branches one after another. - 2.
mehreres verderben
Мороз посрывал цветы в саду. - The frost ruined the flowers in the garden.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | посрыва́ю |
| ты | - | посрыва́ешь |
| он/она́/оно́ | - | посрыва́ет |
| мы | - | посрыва́ем |
| вы | - | посрыва́ете |
| они́ | - | посрыва́ют |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | посрыва́й |
| вы | посрыва́йте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | посрыва́л |
| weiblich | посрыва́ла |
| sächlich | посрыва́ло |
| plural | посрыва́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | посрыва́вший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | посрыва́нный | etwas das gemacht wurde |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | посрыва́в | beim machen (Vergangenheit) |
























