отора́чиватьоторочи́ть
Unvollendet отора́чивать (anhaltend oder wiederholt)
Vollendet оторочи́ть (abgeschlossen oder einmalig)
Sehr selten genutztes Wort (Top 30,000)
einsäumen, mir Borte versehen
Info: отора́чивать: что?
оторочи́ть: что?
Vergangenheit
| unvollendet | vollendet | |
|---|---|---|
| männlich | отора́чивал | оторочи́л |
| weiblich | отора́чивала | оторочи́ла |
| sächlich | отора́чивало | оторочи́ло |
| plural | отора́чивали | оторочи́ли |
Präsens
| unvollendet | |
|---|---|
| я | отора́чиваю |
| ты | отора́чиваешь |
| он/она́/оно́ | отора́чивает |
| мы | отора́чиваем |
| вы | отора́чиваете |
| они́ | отора́чивают |
Futur
| unvollendet | vollendet | |
|---|---|---|
| я | бу́ду отора́чивать | оторочу́ |
| ты | бу́дешь отора́чивать | оторочи́шь |
| он/она́/оно́ | бу́дет отора́чивать | оторочи́т |
| мы | бу́дем отора́чивать | оторочи́м |
| вы | бу́дете отора́чивать | оторочи́те |
| они́ | бу́дут отора́чивать | отороча́т |
Imperative
| unvollendet | vollendet | |
|---|---|---|
| ты | отора́чивай! | оторочи́! |
| вы | отора́чивайте! | оторочи́те! |
Partizipien
| Aktiv Präsens | оторачивающий | umsäumend, einfassend, besetzend | |
|---|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | оторачивавший | оторочи́вший | einfassend, umrandend, verbrämend |
| Passiv Präsens | оторачиваемый | gesäumt, eingefasst, umrandet | |
| Passiv Vergangenheit | оторо́ченный | ||
| Adverbial Präsens | оторачивая | beim machen (Präsens) | |
| Adverbial Vergangenheit | оторачивав оторачивавши | оторочи́в оторочивши | beim machen (Vergangenheit) |
Andere Quellen (auto generiert)
отора́чивать:
Wiktionary
PONS
Leo
bab.la
Reverso
оторочи́ть:
Wiktionary
PONS
Leo
bab.la
Reverso


















