отопи́ть
- 1.
gründlich heizen; aufwärmen
Нужно хорошо отопить дом перед зимой. - The house needs to be well heated before winter. - 2.
beheizen
Печь может отопить весь этаж. - The stove can heat the entire floor.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | отоплю́ |
| ты | - | ото́пишь |
| он/она́/оно́ | - | ото́пит |
| мы | - | ото́пим |
| вы | - | ото́пите |
| они́ | - | ото́пят |
Achtung: Betonungswechsel.
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | отопи́ |
| вы | отопи́те |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | отопи́л |
| weiblich | отопи́ла |
| sächlich | отопи́ло |
| plural | отопи́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | отопи́вший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | отоплённый | etwas das gemacht wurde |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | отопи́в | beim machen (Vergangenheit) |
























