наме́риться
- 1.
beabsichtigen, vorhaben
Я намерился поговорить с ним завтра. - I intended to talk to him tomorrow. - 2.
sich entschließen
Он намерился уехать из города. - He made up his mind to leave the city.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | наме́рюсь |
| ты | - | наме́ришься |
| он/она́/оно́ | - | наме́рится |
| мы | - | наме́римся |
| вы | - | наме́ритесь |
| они́ | - | наме́рятся |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | наме́рься |
| вы | наме́рьтесь |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | наме́рился |
| weiblich | наме́рилась |
| sächlich | наме́рилось |
| plural | наме́рились |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | наме́рившийся | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | наме́рившись | beim machen (Vergangenheit) |
























