лиши́вший
Partizip Aktiv Vergangenheit von лиши́ть
der beraubt hat, der entzogen hat
Человек, лишивший его наследства, не был его родственником.
Die Person, die ihn seines Erbes beraubt hatte, war nicht sein Verwandter.
Deklination
| лиши́вш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий лиши́вший | -ая лиши́вшая | -ее лиши́вшее | -ие лиши́вшие |
| Gen.Genitiv | -его лиши́вшего | -ей лиши́вшей | -его лиши́вшего | -их лиши́вших |
| Dat.Dativ | -ему лиши́вшему | -ей лиши́вшей | -ему лиши́вшему | -им лиши́вшим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий лиши́вшего лиши́вший | -ую лиши́вшую | -ее лиши́вшее | -их -ие лиши́вших лиши́вшие |
| Inst.Instrumental | -им лиши́вшим | -ей -ею лиши́вшей лиши́вшею | -им лиши́вшим | -ими лиши́вшими |
| Präp.Präpositiv | -ем лиши́вшем | -ей лиши́вшей | -ем лиши́вшем | -их лиши́вших |























