кося́чить
- 1.
Mist bauen, vermasseln
Я опять накосячил на работе. - I messed up again at work. - 2.
sich danebenbenehmen
Хватит косячить, веди себя нормально. - Stop acting up, behave normally.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | кося́чу | бу́ду кося́чить |
| ты | кося́чишь | бу́дешь кося́чить |
| он/она́/оно́ | кося́чит | бу́дет кося́чить |
| мы | кося́чим | бу́дем кося́чить |
| вы | кося́чите | бу́дете кося́чить |
| они́ | кося́чат | бу́дут кося́чить |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | кося́чь |
| вы | кося́чьте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | кося́чил |
| weiblich | кося́чила |
| sächlich | кося́чило |
| plural | кося́чили |
Partizipien
| Aktiv Präsens | кося́чащий | etwas machend |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | кося́чивший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | кося́ча | beim machen (Präsens) |
| Adverbial Vergangenheit | кося́чив | beim machen (Vergangenheit) |
























