килюющий
PartizipPartizip Aktiv Präsens von килева́ть
- 1.
gekielt, einen Kiel habend
Мы видели красивую килюющую лодку на озере.
Wir sahen ein schönes gekieltes Boot auf dem See.
Deklination
| килюющ- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ий килюющий | -ая килюющая | -ее килюющее | -ие килюющие |
| Gen.Genitive | -его килюющего | -ей килюющей | -его килюющего | -их килюющих |
| Dat.Dative | -ему килюющему | -ей килюющей | -ему килюющему | -им килюющим |
| Acc.Accusative | -его -ий килюющего килюющий | -ую килюющую | -ее килюющее | -их -ие килюющих килюющие |
| Inst.Instrumental | -им килюющим | -ей -ею килюющей килюющею | -им килюющим | -ими килюющими |
| Prep.Prepositional | -ем килюющем | -ей килюющей | -ем килюющем | -их килюющих |



















