заприме́тить
Verb, vollendet
Sehr selten genutztes Wort (Top 30,000)
beginnen zu merken, beginnen aufzufallen
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | заприме́чу |
| ты | - | заприме́тишь |
| он/она́/оно́ | - | заприме́тит |
| мы | - | заприме́тим |
| вы | - | заприме́тите |
| они́ | - | заприме́тят |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | заприме́ть |
| вы | заприме́тьте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | заприме́тил |
| weiblich | заприме́тила |
| sächlich | заприме́тило |
| plural | заприме́тили |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | der bemerkt hat, der erspäht hat | |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | bemerkt, entdeckt, erspäht | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | заприме́тив заприметивши | beim machen (Vergangenheit) |
Bearbeitungen
Lisa hat Übersetzung vor 6 Jahren bearbeitet.
Lisa hat Verb Grundlagen vor 6 Jahren bearbeitet.























