гря́нуться
- 1.
heftig hinfallen; herunterkrachen
Он поскользнулся и грянулся на лёд. - He slipped and crashed down onto the ice. - 2.
gegen etwas knallen
Ребёнок грянулся лбом о дверь. - The child banged his forehead against the door.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | гряну́сь |
| ты | - | гряне́шься |
| он/она́/оно́ | - | гряне́тся |
| мы | - | гряне́мся |
| вы | - | гряне́тесь |
| они́ | - | гряну́тся |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | гря́нься |
| вы | гря́ньтесь |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | гря́нулся |
| weiblich | гря́нулась |
| sächlich | гря́нулось |
| plural | гря́нулись |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | гря́нувшийся | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | гря́нувшись | beim machen (Vergangenheit) |
























