вые́здить
- 1.
durch Fahren abnutzen
Он выездил старую машину за несколько лет. - He wore out the old car over several years. - 2.
durch Fahren erlangen
Он выездил себе хорошую репутацию у заказчиков. - He earned a good reputation with clients through constant travel.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | вые́зжу |
| ты | - | вые́здишь |
| он/она́/оно́ | - | вые́здит |
| мы | - | вые́здим |
| вы | - | вые́здите |
| они́ | - | вые́здят |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | вые́зди |
| вы | вые́здите |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | вые́здил |
| weiblich | вые́здила |
| sächlich | вые́здило |
| plural | вые́здили |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | вые́здивший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | вые́здив | beim machen (Vergangenheit) |
























