выдворя́ющий
Partizip Aktiv Präsens von выдворя́ть
- 1.
ausweisend, abschiebend, vertreibend
Выдворя́ющий орган принял решение об экстрадиции.
Die ausweisende Behörde traf eine Entscheidung über die Auslieferung.
Beispiele
Полицейский, выдворяющий нарушителя из страны, показал документы.
Der Polizist, der den Verstoßenden aus dem Land auswies, zeigte die Dokumente.
Deklination
| выдворя́ющ- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ий выдворя́ющий | -ая выдворя́ющая | -ее выдворя́ющее | -ие выдворя́ющие |
| Gen.Genitive | -его выдворя́ющего | -ей выдворя́ющей | -его выдворя́ющего | -их выдворя́ющих |
| Dat.Dative | -ему выдворя́ющему | -ей выдворя́ющей | -ему выдворя́ющему | -им выдворя́ющим |
| Acc.Accusative | -его -ий выдворя́ющего выдворя́ющий | -ую выдворя́ющую | -ее выдворя́ющее | -их -ие выдворя́ющих выдворя́ющие |
| Inst.Instrumental | -им выдворя́ющим | -ей -ею выдворя́ющей выдворя́ющею | -им выдворя́ющим | -ими выдворя́ющими |
| Prep.Prepositional | -ем выдворя́ющем | -ей выдворя́ющей | -ем выдворя́ющем | -их выдворя́ющих |
Kurzformen
-WortfamilieдворPRO
- дворHof
- дворе́цPalast
- дво́рикkleiner Hof
- дворо́выйHof-
- водвори́тьherstellen; ansiedeln
GesperrtWortfamilien freischalten



















