вжи́ться
- 1.
sich einleben; sich hineinversetzen
Ему было трудно вжиться в новую роль. - It was hard for him to get into the new role. - 2.
sich eingewöhnen
Она быстро вжилась в коллектив. - She quickly settled into the team.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | вживу́сь |
| ты | - | вживёшься |
| он/она́/оно́ | - | вживётся |
| мы | - | вживёмся |
| вы | - | вживётесь |
| они́ | - | вживу́тся |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | вживи́сь |
| вы | вживи́тесь |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | вжи́лся |
| weiblich | вжила́сь |
| sächlich | вжило́сь |
| plural | вжили́сь |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | вжи́вшийся | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | вжи́вшись | beim machen (Vergangenheit) |
























