благочи́нный
selten #42163
AdjektivAdverb благочи́нно
- 1.
anständig, ordentlich, wohlerzogen
Deklination
| благочи́нн- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ый благочи́нный | -ая благочи́нная | -ое благочи́нное | -ые благочи́нные |
| Gen.Genitive | -ого благочи́нного | -ой благочи́нной | -ого благочи́нного | -ых благочи́нных |
| Dat.Dative | -ому благочи́нному | -ой благочи́нной | -ому благочи́нному | -ым благочи́нным |
| Acc.Accusative | -ый -ого благочи́нный благочи́нного | -ую благочи́нную | -ое благочи́нное | -ые -ых благочи́нные благочи́нных |
| Inst.Instrumental | -ым благочи́нным | -ой -ою благочи́нной благочи́нною | -ым благочи́нным | -ыми благочи́нными |
| Prep.Prepositional | -ом благочи́нном | -ой благочи́нной | -ом благочи́нном | -ых благочи́нных |
Steigerungsformen
-Kurzformen
| m | благочи́нен |
|---|---|
| f | благочи́нна |
| n | благочи́нно |
| pl | благочи́нны |



















