благоуго́дный
- 1.
gottgefällig; fromm
Он вёл благоугодную жизнь. - He led a life pleasing to God.
Deklination
| благоуго́дн- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ый благоуго́дный | -ая благоуго́дная | -ое благоуго́дное | -ые благоуго́дные |
| Gen.Genitiv | -ого благоуго́дного | -ой благоуго́дной | -ого благоуго́дного | -ых благоуго́дных |
| Dat.Dativ | -ому благоуго́дному | -ой благоуго́дной | -ому благоуго́дному | -ым благоуго́дным |
| Akk.Akkusativ | -ый благоуго́дный | -ую благоуго́дную | -ое благоуго́дное | -ые благоуго́дные |
| Inst.Instrumental | -ым благоуго́дным | -ой благоуго́дной | -ым благоуго́дным | -ыми благоуго́дными |
| Präp.Präpositiv | -ом благоуго́дном | -ой благоуго́дной | -ом благоуго́дном | -ых благоуго́дных |
Steigerungsformen
| Steigerung | благоуго́днее |
|---|
Kurzformen
| m | благоуго́ден |
|---|---|
| f | благоуго́дна |
| n | благоуго́дно |
| pl | благоуго́дны |
























