бессеме́йный
selten #47456
AdjektivAdverb бессеме́йно
- 1.
ohne Familie, unverheiratet, alleinstehend
Deklination
| бессеме́йн- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ый бессеме́йный | -ая бессеме́йная | -ое бессеме́йное | -ые бессеме́йные |
| Gen.Genitive | -ого бессеме́йного | -ой бессеме́йной | -ого бессеме́йного | -ых бессеме́йных |
| Dat.Dative | -ому бессеме́йному | -ой бессеме́йной | -ому бессеме́йному | -ым бессеме́йным |
| Acc.Accusative | -ый -ого бессеме́йный бессеме́йного | -ую бессеме́йную | -ое бессеме́йное | -ые -ых бессеме́йные бессеме́йных |
| Inst.Instrumental | -ым бессеме́йным | -ой -ою бессеме́йной бессеме́йною | -ым бессеме́йным | -ыми бессеме́йными |
| Prep.Prepositional | -ом бессеме́йном | -ой бессеме́йной | -ом бессеме́йном | -ых бессеме́йных |
Steigerungsformen
-Kurzformen
| m | бессеме́ен |
|---|---|
| f | бессеме́йна |
| n | бессеме́йно |
| pl | бессеме́йны |



















