уничижа́тьсяуничижи́ться
Unvollendet уничижа́ться (anhaltend oder wiederholt)
Vollendet уничижи́ться (abgeschlossen oder einmalig)
Sehr selten genutztes Wort (Top 60,000)
- 1.
sich demütigen, sich erniedrigen, sich herabwürdigen(уничижа́ться)
Beispiel:Он не привык уничижаться перед другими.
Er ist es nicht gewohnt, sich vor anderen zu demütigen.
- 2.
sich erniedrigen, sich demütigen(уничижи́ться)
Beispiel:Он решил уничижиться перед ними, чтобы добиться прощения.
Er beschloss, sich vor ihnen zu demütigen, um Vergebung zu erhalten.
Vergangenheit
| unvollendet | vollendet | |
|---|---|---|
| männlich | ||
| weiblich | ||
| sächlich | ||
| plural |
Präsens
| unvollendet | |
|---|---|
| я | |
| ты | |
| он/она́/оно́ | |
| мы | |
| вы | |
| они́ |
Futur
| unvollendet | vollendet | |
|---|---|---|
| я | бу́ду уничижа́ться | |
| ты | бу́дешь уничижа́ться | |
| он/она́/оно́ | бу́дет уничижа́ться | |
| мы | бу́дем уничижа́ться | |
| вы | бу́дете уничижа́ться | |
| они́ | бу́дут уничижа́ться |
Imperative
| unvollendet | vollendet | |
|---|---|---|
| ты | ! | ! |
| вы | ! | ! |
Partizipien
| Aktiv Präsens | уничижа́ющийся | sich selbst erniedrigend, selbstentwertend, selbstherabwürdigend | |
|---|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | уничижа́вшийся | уничижи́вшийся | selbsterniedrigend, sich herabwürdigend |
| Passiv Präsens | |||
| Passiv Vergangenheit | |||
| Adverbial Präsens | уничижа́ясь | beim machen (Präsens) | |
| Adverbial Vergangenheit | уничижавшись | уничижа́сь уничижившись | beim machen (Vergangenheit) |
Andere Quellen (auto generiert)
уничижа́ться:
Wiktionary
PONS
Leo
bab.la
Reverso
уничижи́ться:
Wiktionary
PONS
Leo
bab.la
Reverso


















