стервене́ть
- 1.
wütend werden
Он стервенел от бессилия. - He became furious from helplessness. - 2.
verbissen werden
Враг стервенел с каждой минутой. - The enemy grew more savage with every minute.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | стервене́ю |
| ты | - | стервене́ешь |
| он/она́/оно́ | - | стервене́ет |
| мы | - | стервене́ем |
| вы | - | стервене́ете |
| они́ | - | стервене́ют |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | стервене́й |
| вы | стервене́йте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | стервене́л |
| weiblich | стервене́ла |
| sächlich | стервене́ло |
| plural | стервене́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | стервене́вший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | стервене́в | beim machen (Vergangenheit) |
























