спряга́тьспрячь
- 1.
konjugieren(спряга́ть)
- 2.
verstecken, verbergen(спрячь)
Beispiel:Спрячь это от детей.
Verstecke das vor den Kindern.
- 3.
zusammenspannen, zusammenschirren(спряга́ть)
Vergangenheit
| unvollendet | vollendet | |
|---|---|---|
| männlich | спряга́л | спря́г |
| weiblich | спряга́ла | спрягла́ |
| sächlich | спряга́ло | спрягло́ |
| plural | спряга́ли | спрягли́ |
Präsens
| unvollendet | |
|---|---|
| я | спряга́ю |
| ты | спряга́ешь |
| он/она́/оно́ | спряга́ет |
| мы | спряга́ем |
| вы | спряга́ете |
| они́ | спряга́ют |
Futur
| unvollendet | vollendet | |
|---|---|---|
| я | бу́ду спряга́ть | спрягу́ |
| ты | бу́дешь спряга́ть | спряжёшь |
| он/она́/оно́ | бу́дет спряга́ть | спряжёт |
| мы | бу́дем спряга́ть | спряжём |
| вы | бу́дете спряга́ть | спряжёте |
| они́ | бу́дут спряга́ть | спрягу́т |
Imperative
| unvollendet | vollendet | |
|---|---|---|
| ты | спряга́й! | спряги́! |
| вы | спряга́йте! | спряги́те! |
Partizipien
| Aktiv Präsens | спряга́ющий | konjugierend, flektierend | |
|---|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | спряга́вший | спря́гший | der/die/das konjugierte, konjugierend |
| Passiv Präsens | спряга́емый | konjugierbar | |
| Passiv Vergangenheit | спряжённый | ||
| Adverbial Präsens | спряга́я | beim machen (Präsens) | |
| Adverbial Vergangenheit | спрягав спрягавши | спрягши | beim machen (Vergangenheit) |
Andere Quellen (auto generiert)
спряга́ть:
Wiktionary
PONS
Leo
bab.la
Reverso
спрячь:
Wiktionary
PONS
Leo
bab.la
Reverso


















