- 1.
injizieren
Врач инъецировал лекарство пациенту. - The doctor injected the medicine into the patient. - 2.
einführen, einbringen
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | инъеци́рую | бу́ду инъеци́ровать |
| ты | инъеци́руешь | бу́дешь инъеци́ровать |
| он/она́/оно́ | инъеци́рует | бу́дет инъеци́ровать |
| мы | инъеци́руем | бу́дем инъеци́ровать |
| вы | инъеци́руете | бу́дете инъеци́ровать |
| они́ | инъеци́руют | бу́дут инъеци́ровать |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | инъеци́руй |
| вы | инъеци́руйте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | инъеци́ровал |
| weiblich | инъеци́ровала |
| sächlich | инъеци́ровало |
| plural | инъеци́ровали |
Partizipien
| Aktiv Präsens | инъеци́рующий | etwas machend |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | инъеци́ровавший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | инъеци́руемый | etwas das gemacht wird |
| Passiv Vergangenheit | инъеци́рованный | etwas das gemacht wurde |
| Adverbial Präsens | инъеци́руя | beim machen (Präsens) |
| Adverbial Vergangenheit | инъеци́ровав | beim machen (Vergangenheit) |
























