завя́зывавший
Partizip Aktiv Vergangenheit von завя́зывать
- 1.
bindend, festbindend
Beispiel:Человек, завязывавший узел, был сосредоточен.
Die Person, die den Knoten band, war konzentriert.
- 2.
beginnend, startend
Beispiel:Писатель, завязывавший сюжет, тщательно продумывал детали.
Der Schriftsteller, der die Handlung begann, dachte die Details sorgfältig durch.
Deklination
| завя́зывавш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий завя́зывавший | -ая завя́зывавшая | -ее завя́зывавшее | -ие завя́зывавшие |
| Gen.Genitiv | -его завя́зывавшего | -ей завя́зывавшей | -его завя́зывавшего | -их завя́зывавших |
| Dat.Dativ | -ему завя́зывавшему | -ей завя́зывавшей | -ему завя́зывавшему | -им завя́зывавшим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий завя́зывавшего завя́зывавший | -ую завя́зывавшую | -ее завя́зывавшее | -их -ие завя́зывавших завя́зывавшие |
| Inst.Instrumental | -им завя́зывавшим | -ей -ею завя́зывавшей завя́зывавшею | -им завя́зывавшим | -ими завя́зывавшими |
| Präp.Präpositiv | -ем завя́зывавшем | -ей завя́зывавшей | -ем завя́зывавшем | -их завя́зывавших |























