дураченный
Partizip Passiv Vergangenheit von дура́чить
- 1.
getäuscht, betrogen, genarrt
Он чувствовал себя дураченным.
Er fühlte sich getäuscht.
Deklination
| дураченн- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ый дураченный | -ая дураченная | -ое дураченное | -ые дураченные |
| Gen.Genitive | -ого дураченного | -ой дураченной | -ого дураченного | -ых дураченных |
| Dat.Dative | -ому дураченному | -ой дураченной | -ому дураченному | -ым дураченным |
| Acc.Accusative | -ого -ый дураченного дураченный | -ую дураченную | -ое дураченное | -ых -ые дураченных дураченные |
| Inst.Instrumental | -ым дураченным | -ой -ою дураченной дураченною | -ым дураченным | -ыми дураченными |
| Prep.Prepositional | -ом дураченном | -ой дураченной | -ом дураченном | -ых дураченных |
Kurzformen
| m | дурачен |
|---|---|
| f | дурачена |
| n | дурачено |
| pl | дурачены |
Wortfamilieдурачо́кPRO
- дурачо́кkleiner Dummkopf
- дурачьёTrottel
- дура́читьzum Narren halten
- дура́чествоUnsinn
- дура́читьсяherumalbern
GesperrtWortfamilien freischalten



















