вымётывать
- 1.
auswerfen
- 2.
ablaichen
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | вымётываю | бу́ду вымётывать |
| ты | вымётываешь | бу́дешь вымётывать |
| он/она́/оно́ | вымётывает | бу́дет вымётывать |
| мы | вымётываем | бу́дем вымётывать |
| вы | вымётываете | бу́дете вымётывать |
| они́ | вымётывают | бу́дут вымётывать |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | вымётывай |
| вы | вымётывайте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | вымётывал |
| weiblich | вымётывала |
| sächlich | вымётывало |
| plural | вымётывали |
Partizipien
| Aktiv Präsens | ausfegend, wegfegend | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | auskehrend, fegend, der/die/das ausgekehrt hat | |
| Passiv Präsens | hinausgekehrt werdend, ausgeworfen werdend, verstoßen werdend | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | вымётывая | beim machen (Präsens) |
| Adverbial Vergangenheit | вымётывав вымётывавши | beim machen (Vergangenheit) |
Bearbeitungen
Lisa hat Imperativ vor 6 Jahren bearbeitet.
Lisa hat Imperativ und Vergangenheitsformen vor 6 Jahren bearbeitet.
Lisa hat Imperativ und Konjugation vor 6 Jahren bearbeitet.
anonym hat Verb Grundlagen, Imperativ, Vergangenheitsformen und Konjugation vor 6 Jahren bearbeitet.























