- 1.
verstauchen; wiederholt ausrenken
Он всё время вывихивает лодыжку на тренировках. - He keeps spraining his ankle in training. - 2.
ausrenken
Не вывихивай руку, поднимая тяжести неправильно. - Don’t twist your arm out of place by lifting weights incorrectly.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | выви́хиваю | бу́ду выви́хивать |
| ты | выви́хиваешь | бу́дешь выви́хивать |
| он/она́/оно́ | выви́хивает | бу́дет выви́хивать |
| мы | выви́хиваем | бу́дем выви́хивать |
| вы | выви́хиваете | бу́дете выви́хивать |
| они́ | выви́хивают | бу́дут выви́хивать |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | выви́хивай |
| вы | выви́хивайте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | выви́хивал |
| weiblich | выви́хивала |
| sächlich | выви́хивало |
| plural | выви́хивали |
Partizipien
| Aktiv Präsens | выви́хивающий | etwas machend |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | выви́хивавший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | выви́хиваемый | etwas das gemacht wird |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | выви́хивая | beim machen (Präsens) |
| Adverbial Vergangenheit | выви́хивав | beim machen (Vergangenheit) |
























