вспу́чить
- 1.
aufblähen, anschwellen lassen
Газировка может вспучить живот. - Carbonated drink can make the stomach bloat. - 2.
aufwölben, aufwerfen
Мороз вспучил землю. - The frost heaved up the ground.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | вспу́чу |
| ты | - | вспу́чишь |
| он/она́/оно́ | - | вспу́чит |
| мы | - | вспу́чим |
| вы | - | вспу́чите |
| они́ | - | вспу́чат |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | вспучь |
| вы | вспу́чьте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | вспу́чил |
| weiblich | вспу́чила |
| sächlich | вспу́чило |
| plural | вспу́чили |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | вспу́чивший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | вспу́ченный | etwas das gemacht wurde |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | вспу́чив | beim machen (Vergangenheit) |
























