взъе́хать
- 1.
hinauffahren; auf ... fahren
Он взъехал на холм на велосипеде. - He rode up the hill on a bicycle. - 2.
einfahren; hineinfahren
Машина взъехала во двор. - The car drove into the yard. - 3.
hochgehen; ansteigen
Лифт быстро взъехал на десятый этаж. - The elevator quickly went up to the tenth floor.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | взъе́ду |
| ты | - | взъе́дешь |
| он/она́/оно́ | - | взъе́дет |
| мы | - | взъе́дем |
| вы | - | взъе́дете |
| они́ | - | взъе́дут |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | взъедь |
| вы | взъе́дьте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | взъе́хал |
| weiblich | взъе́хала |
| sächlich | взъе́хало |
| plural | взъе́хали |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | взъе́хавший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | взъе́хав | beim machen (Vergangenheit) |
























