скоордини́ровать
koordinieren
Beispiel:Нам нужно скоординировать наши усилия.
Wir müssen unsere Bemühungen koordinieren.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | скоордини́рую |
| ты | - | скоордини́руешь |
| он/она́/оно́ | - | скоордини́рует |
| мы | - | скоордини́руем |
| вы | - | скоордини́руете |
| они́ | - | скоордини́руют |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | скоордини́руй |
| вы | скоордини́руйте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | скоордини́ровал |
| weiblich | скоордини́ровала |
| sächlich | скоордини́ровало |
| plural | скоордини́ровали |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | der koordiniert hat, koordiniert habend | |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | koordiniert | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | скоордини́ровав скоординировавши | beim machen (Vergangenheit) |























