рукополага́тьрукоположи́ть
Unvollendet рукополага́ть (anhaltend oder wiederholt)
Vollendet рукоположи́ть (abgeschlossen oder einmalig)
Sehr selten genutztes Wort (Top 60,000)
ordinieren, weihen
Епископ рукополагает новых священников.
Der Bischof ordiniert neue Priester.
Епископ рукоположил нового священника.
Der Bischof ordinierte den neuen Priester.
Vergangenheit
| unvollendet | vollendet | |
|---|---|---|
| männlich | рукополага́л | рукоположи́л |
| weiblich | рукополага́ла | рукоположи́ла |
| sächlich | рукополага́ло | рукоположи́ло |
| plural | рукополага́ли | рукоположи́ли |
Präsens
| unvollendet | |
|---|---|
| я | рукополага́ю |
| ты | рукополага́ешь |
| он/она́/оно́ | рукополага́ет |
| мы | рукополага́ем |
| вы | рукополага́ете |
| они́ | рукополага́ют |
Futur
| unvollendet | vollendet | |
|---|---|---|
| я | бу́ду рукополага́ть | рукоположу́ |
| ты | бу́дешь рукополага́ть | рукоположи́шь |
| он/она́/оно́ | бу́дет рукополага́ть | рукоположи́т |
| мы | бу́дем рукополага́ть | рукоположи́м |
| вы | бу́дете рукополага́ть | рукоположи́те |
| они́ | бу́дут рукополага́ть | рукоположа́т |
Imperative
| unvollendet | vollendet | |
|---|---|---|
| ты | рукополага́й! | рукоположи́! |
| вы | рукополага́йте! | рукоположи́те! |
Partizipien
| Aktiv Präsens | рукополага́ющий | ordinierend, weihend | |
|---|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | рукополага́вший | рукоположи́вший | der ordiniert hatte, weihend (Partizip Präteritum) |
| Passiv Präsens | рукополагаемый | ordiniert, geweiht, zu ordinieren, zu weihen | |
| Passiv Vergangenheit | рукоположённый | ||
| Adverbial Präsens | рукополага́я | beim machen (Präsens) | |
| Adverbial Vergangenheit | рукополагав рукополагавши | рукоположи́в рукоположивши | beim machen (Vergangenheit) |
Andere Quellen (auto generiert)
рукополага́ть:
Wiktionary
PONS
Leo
bab.la
Reverso
рукоположи́ть:
Wiktionary
PONS
Leo
bab.la
Reverso


















